8/52

 Za oknami wiosna. Emilka i Fabianek z radością spędzają coraz więcej czasu poza domem - plac zabaw i jazda na rowerze to ulubione zajęcia ;)

Miłe zaskoczenie

 Emilka dzisiaj wybrała się z tatą na pobliski parking aby uczyć się jazdy na rowerze bez dodatkowych kółek. Nie wróżyłam tej wyprawie nic dobrego bo wiem, że Emilcia bardzo szybko się zniechęca. Doszłam do wniosku, że pewnie raz się przewróci i z płaczem wróci do domu... Miałam więc już w planach zakup pałąka doczepianego pod siodełko aby łatwiej było trzymać rower w trakcie nauki ;)
 Mila powędrowała na dwór a ja ze swymi myślami usiadłam i obierałam pieczarki. Rozsiadłam się na kanapie tak aby móc zerkać przez okno balkonowe na to co dzieje się na parkingu. Zerkam - i co widzę? Emilka jedzie po parkingu bez podtrzymywania! Musiałam mieć niezłą minę gdy to zobaczyłam ;) Od razu wybiegłam na balkon by jej pogratulować a następnie ubrałam się i pobiegłam na parking poprzyglądać się z bliska wyczynom Emilki :) Obiad mógł poczekać ;)
 Jestem bardzo dumna z Emilki, że tak szybko złapała równowagę i nauczyła się już nawet sama ruszać rowerem :) Była to przecież jej pierwsza lekcja jazdy na dwóch kołach. Może za długo zwlekaliśmy z odczepieniem jej tych dodatkowych kółek ;)
22.02.2014 Emilka i pierwszy dzień nauki jazdy na rowerze

22.02.2014 Emilka na dwóch kółkach

 Już widzę oczami wyobraźni jak całą rodzinką jedziemy na spacer :) Teraz muszę sobie kupić nowy rower bo mój stary ledwo zipie ;) W planach mamy też zakup nowego rowerka dla Emilki - bo ten już niestety przymały... A Fabiś dostanie rowerek biegowy - podobno bardzo się sprawdzają u takich maluchów ;) Możecie mi może polecić jakieś konkretne rowerki biegowe dla dziecka w wieku 2,5 roku? Jest ich tyle i to w dużej rozpiętości cenowej, że nie wiem na co się zdecydować...

Parówka z jajem

 Jakoś w okolicach Walentynek wypatrzyłam w gazecie fajny pomysł na śniadanko. Jest to parówka z jajem :) Moim dzieciakom bardzo spodobał się ten pomysł więc danie to na pewno u nas zawita nie raz ;)

Parówka z jajem

Składniki:
2 parówki
2 jajka
2 wykałaczki
sól

Wykonanie:
Parówkę przecinamy wzdłuż tak aby na jednym jej końcu pozostał nieprzecięty fragment szerokości około 2 cm. Następnie parówkę wywijamy tak aby powstało serduszko i spinamy wykałaczką.

Parówki obsmażamy na patelni z obu stron.

W każde z parówkowych serduszek wbijamy jedno jajko i solimy.

Smażymy na małym ogniu do momentu ścięcia jajka. Ja gdy już miałam mocno ścięte jajko od dołu odwróciłam serduszko na drugą stronę aby jajko całkiem się ścięło - moje dzieciaki wolą je w takiej wersji ;)

Z parówek wyjmujemy wykałaczki i śniadanko gotowe :)

Smacznego!

Nadchodzą zmiany

 Nadchodzą zmiany i to bardzo duże - przede wszystkim dla mnie i Fabianka ale także dla P. i Emilki. Dostałam dzisiaj informację, że od 17 marca mam przyznany staż na 6 miesięcy. Bardzo mnie to cieszy chociaż zakołatała mi w głowie zaraz myśl "co za pół roku?". Postaram się jednak skupić na najbliższych miesiącach i nie zamartwiać na zapas tym co będzie później ;)

 Cieszę się z tego stażu bardzo przede wszystkim dlatego, że przerwana zostanie bezczynność zawodowa trwająca od momentu zakończenia studiów a więc już 5,5 roku :) Co najważniejsze staż będzie w moim zawodzie i będę robić to co lubię czyli analizy laboratoryjne :) Poza tym po pracy będę mogła odbierać Milcię z przedszkola, ponieważ znajduje się ono po drodze do domu - dokładnie 5 minut od laboratorium :) Kilkadziesiąt metrów dalej odbierzemy już we dwie Fabianka od babci i będziemy mogli we trójkę ruszyć do domku na obiadek ;)

 Oczywiście moja nieobecność w domu sprawi, że będę musiała przeorganizować plan dnia - zakupy, gotowanie obiadu, sprzątanie, pranie itp. rozłożyć na te godziny, które będę w domu. Poza tym nie będzie można zapomnieć o czasie dla dzieciaków :) Tym bardziej, że zbliża się wiosna i czekać będzie na nas plac zabaw i zabawy na powietrzu ;) Jestem jednak przekonana, że jakoś sobie z tym poradzę. Liczę też na pomoc P. i to, że szybko przyzwyczai się do tego iż również jemu przybędzie obowiązków. Ciekawa jestem tylko jak Fabiś zareaguje na większą cześć dnia spędzaną bez mamy... Nie będzie też miał mnie tylko dla siebie jak do tej pory, ponieważ czas po pracy będziemy spędzać już we trójkę lub czwórkę... Pocieszam się jednak myślą, że to rozstanie pomoże mu się przyzwyczaić do rozłąki ze mną - dzięki czemu łatwiej przystosuje się on do wrześniowego pójścia do przedszkola :)
Na te wszystkie myśli, wątpliwości i plany nakłada się mój lekki stres związany z obawą czy poradzę sobie w pracy. Od czasu gdy ostatnio byłam w laboratorium minęło przecież prawie 6 lat. Pewnie minie jakiś czas zanim odświeżę sobie swoją wiedzę i nabiorę wprawy. Oby tylko moim zwierzchnikom nie zabrakło cierpliwości ;)

 Teraz czeka mnie załatwienie badań lekarskich i podpisanie odpowiednich papierzysk w Urzędzie Pracy (gdy dostanę wezwanie) oraz zakupy. Wstyd się przyznać ale nie mam w co się ubrać do pracy ;)

 A jaka była reakcja Fabianka gdy mu powiedziałam: "mamusia niedługo pójdzie do pracy a ty będziesz chodził rano do babci"? Odpowiedział mi następująco: "nie - tata pracuje, mama nie" :) Na Emilce moja informacja nie zrobiła wrażenia - ucieszyła się jedynie, że będę ją codziennie odbierać z przedszkola - do tej pory zdarzało się tak, że odbierał ją tata, babcia albo dziadek gdy np. Fabian dłużej spał albo gdy była brzydka pogoda ;)

7/52

 Poranne wygłupy dzieciaków to jest to co lubię najbardziej ;) Kolejnym ulubionym momentem dnia jest drzemka Fabiana - chwila na kawkę i czas tylko dla Milki gdy nie jest w przedszkolu ;)

Bal przebierańców

 Tydzień temu byliśmy na balu przebierańców w Strefie Rozwoju. Impreza była po prostu świetna - 2 godziny wypełnione muzyką, tańcem i zabawami. Nie zabrakło kaczuszek, węża, tańca z szarfą czy przechodzenia pod liną :) Panie animatorki umiejętnie zabawiały dzieciaki i wciągały rodziców do zabawy :)

 Fabianek początkowo był zawstydzony i tańczył tylko u mnie na rękach - lekko nie było bo swoje już waży ;) Na szczęście w końcu się rozruszał i wtedy cały parkiet był jego - tańczył na paluszkach i wywijał pupą w prawo i lewo :) Był to jego pierwszy prawdziwy bal więc miał prawo na początku czuć się zagubiony ;)

 Emilka od początku brała udział w zabawie - śmiało dołączała do kółka tancerzy czy utworzonego pociągu ;) Wirowała na parkiecie ze mną, solo a przez chwilę nawet z nowo poznaną koleżanką :)

 W połowie zabawy nastąpiła 15 minutowa przerwa na odpoczynek i nabranie mocy przed dalszymi szaleństwami. Były soczki, ciasto i różne ciasteczka a więc to co dzieci uwielbiają ;) Nie zapomniano także o rodzicach i ugoszczono nas pyszną kawusią abyśmy mieli siły dotrzymać dzieciom kroku na parkiecie ;)

 Po 2-godzinnej zabawie byliśmy wszyscy zmęczeni ale dzieciaki i tak niechętnie wracały do domu :) Pocieszeniem przy rozstaniu były naklejki i lizaczki rozdawane przy wyjściu ;) Jednym słowem - była to naprawdę bardzo udana impreza :) Dawno się tak nie wybawiliśmy ;)

Walentynki ale nie tylko

 Dzisiaj Walentynki a więc święto zakochanych :) My tego dnia nie świętujemy jakoś specjalnie. Zjemy pyszną kolację i obejrzymy jakiś film gdy dzieciaki pójdą spać - ale takie wieczory mamy częściej niż raz w roku ;) Przytulać się, wyznawać sobie miłość i ją okazywać trzeba przecież przez cały rok a nie tylko przy specjalnych okazjach ;)
 Emilka dzisiaj zaniosła do przedszkola swoją pierwszą kartkę walentynkową ;) Ciekawa jestem jej relacji z dzisiejszego dnia w przedszkolu ;)

 Z tematów niewalentynkowych - zauważyłam dzisiaj, że Fabiś ma już 20 zębów. Nie mam pojęcia kiedy pojawiły się u niego dwie ostatnie piątki... Emilce natomiast wychodzi pierwsza szóstka :)
Ja z kolei walczę z infekcją, która zaatakowała mi zatoki - już 4 dzień boli mnie głowa... Do tego suchy kaszel przeradzający się wieczorem i w nocy w duszności :| Brak mi energii i sił na cokolwiek :( Od wczoraj łykam antybiotyk i zaczynam czuć się lepiej. Chociaż nie wiem czy przypadkiem nie jestem na niego uczulona bo po dzisiejszej dawce zaczął boleć mnie brzuch :| Albo to wina antybiotyku albo jakiejś wirusówki - w każdym bądź razie kibelek mój :( Byle tylko dzieciaki nic nie złapały - nie mam bowiem siły na nieprzespaną noc :(
Fabiś mnie pociesza w chorobie - gotuje mi zupki i kawkę z kasztanów, dmucha na główkę lub brzuszek. A poza tym zalewa czułościami "kocham cię mamo baldzo baldzo mocno, naplawde" albo "kochanie ty moje" :) Po takich słowach od razu samopoczucie poprawia się chociaż na chwilę :) Mila wraca do domu dopiero wieczorem bo z przedszkola odbiera ją dziadek a do domu przywozi ją P. gdy wraca z pracy - czyli tak koło 18:30 są dopiero w domu :)