U okulisty

 Dzisiejsza wizyta u okulisty przebiegła dokładnie tak jak się spodziewałam - Fabian w ogóle nie chciał współpracować. Nie dał sobie obejrzeć oczek, nie patrzył na Panią, nie chciał nazywać obrazków na planszy... Dzisiejsza wizyta nie wniosła więc nic nowego. Mam się zgłosić do kontroli gdy Fabian będzie chciał współpracować. W między czasie mam iść na konsultację do Poradni Leczenia Zeza aby oni spróbowali zobaczyć czy jakiś zez jest czy też nie...
 Na poprzedniej naszej wizycie (pół roku temu) w oczku prawym wyszła wada +2,75 a w oczku lewym +2,0. Można byłoby zapisać Fabiankowi z tego powodu okulary pod warunkiem, że będzie chciał je nosić. Jeżeli nie będzie tego chciał robić to nie ma to najmniejszego sensu. Na dzień dzisiejszy jestem przekonana, że Fabian okulary całkowicie by oprotestował... Zobaczymy jeszcze co powiedzą mi w poradni odnośnie zeza. Na co dzień wprawdzie nie widzę aby Fabiemu uciekało oczko - na zdjęciach jednak czasem wychodzi mu lewe lub prawe oczko z lekkim zezem.... Nie wiem czy to wina lampy aparatu czy faktycznie coś z oczkami jest nie tak. Jedno jest pewne - zezowa poza na fotce zdarza się Fabiemu dużo dużo rzadziej niż pół roku temu :)

Dzień pełen wrażeń

 Dzisiejszy dzień był pełen wrażeń. Zaczęło się od wyprawy do kina na "Wędrówki z dinozaurami". Emilka ostatnio zafascynowana jest dinozaurami więc film ten bardzo jej się spodobał - zresztą ona po prostu uwielbia chodzić do kina :) Fabiś był w kinie po raz drugi. Pierwszej tam wizyty jednak nie pamięta ponieważ miał coś koło roczku i seans przespał ;) Dzisiejsza wyprawa się mu spodobała chociaż przez pierwsze kilkanaście minut bał się ciemności w efekcie czego nie schodził z fotela ;) Później strach mu minął i biegał po całej sali w ciemnościach. Dobrze, że na sali kinowej byłam tylko ja i moje dwie latorośle... Oczywiście nie obyło się bez akcji "mamo siku!" w wykonaniu Emilki w połowie filmu. Przy okazji wizyty w toalecie postanowiłam na wszelki wypadek wysadzić też Fabiego ale się temu stanowczo sprzeciwił. Gdy wróciliśmy na salę, rozsiadłam się w fotelu i chwyciłam pudło z popcornem w dłoń usłyszałam "mamo siku, naplawdę" tym razem z ust synka. Dlaczego nie zrobił siku 2 minuty wcześniej gdy próbowałam go wysadzić nie mam pojęcia - chyba żeby mamie odpowiednią dawkę ruchu zapewnić ;)
Bardzo podoba mi się to, że do kina dzieci do lat 3 mają wstęp wolny :) Może wkrótce wybiorę się na jakąś bajkę tylko z Fabiankiem gdy Emilka będzie w przedszkolu :)

 Kolejne atrakcje dnia dzisiejszego dotyczyły tylko Fabianka a związane były z jego cotygodniową wizytą w przedszkolu na zajęciach adaptacyjnych :) Po przybyciu pod drzwi sali Kasztanków przywitała nas karteczka z informacją, że dziś dzień szybkich pożegnań. Rodzic ma dać dziecku buziaka na do widzenia oraz powiedzieć, że wróci gdy dziecko zje zupkę i zniknąć. Fabiś chyba umie czytać bo nawet pod drzwi sali nie chciał podejść tylko stał na początku korytarza i powtarzał "mama będzie ze mną"... W efekcie musiałam wziąć go na ręce i zanieść do drzwi sali gdzie czekała Pani, dać mu buziaka i przekazać wrzeszczącego Paniom na salę... Wrzeszczał strasznie - była to histeria która niestety od czasu do czasu pojawia się gdy Fabi nie dostaje tego co bardzo chce... Po około 10 minutach się uspokoił i zaczął bawić się z Panią a później z innymi dziećmi. Zjadł ładnie zupkę i kanapkę, wysłuchał bajeczki a o 18:15 (a więc po 2 godzinach) z radością przybiegł do mnie gdy stanęłam w drzwiach sali i zaaferowany wręczył mi serduszko ze słowami "mamo to dla ciebie, sam zlobiłem, naplawde" :) Był taki radosny i zadowolony a na moje pytanie czy było fajnie powiedział "tak fajnie było" :) Nie chciał nawet iść się ubrać i iść do domku tylko stwierdził "idę do pani jecie" :) A już myślałam, że ten moment szybko nie nastąpi :) W drodze do domu opowiadał mi jeszcze, że Pai pomogła mu klejem serduszko posmarować, że bawił się z Antosiem, że był siku i że Pani bajkę o pingwinach czytała na dywanie :) Dawno nie widziałam synka tak czymś przejętego :)

 Jutro stresujący dla mnie moment - wizyta z Fabiankiem u okulisty. Okaże się zapewne czy Fabi będzie musiał zacząć nosić okulary... O ile oczywiście da się dobrze zbadać. A z tym niestety ostatnio problem - nie daje się dotknąć ani stomatolog ani pediatrze i z okulistą pewnie będzie to samo :(

6/52

Szczepienia

 Zaczęłam się zastanawiać nad zaszczepieniem dzieciaków na ospę wietrzną. Ja i P. (rocznik 80 i 83) byliśmy przeciw ospie szczepieni ustawowo ale obecnie szczepienia te należą jedynie do zalecanych (a więc niefinansowanych z budżetu Ministra Zdrowia). Obiło mi się o uszy, że dzieci przedszkolne i żłobkowe mają szczepionki darmowe więc chciałam to wykorzystać... :) Niestety okazało się, że darmowe szczepienia przeciw ospie są ale tylko dla dzieci ze żłobków a dla dzieci przedszkolnych już nie :|
Troszkę mnie to zasmuciło bo trzeba podać dwie dawki szczepionki - każda w cenie 212 zł :( Potrzebuję więc ponad 800 zł na to aby zaszczepić Fabianka i Milkę... Stwierdziłam więc, że ze szczepienia chyba  nici... Na szczęście okazało się, że drugą dawkę szczepionki podaje się dopiero po pół roku a nawet po roku od pierwszej dawki - nie jest więc tak źle ;) Ze szczepieniem poczekam jednak do wiosny lub lata :)

Zdjęcie stąd

 Jeżeli macie dzieci w żłobku to możecie skorzystać z darmowego szczepienia na ospę wietrzną :) Jeżeli natomiast jesteście rodzicem wcześniaka urodzonego przed ukończeniem 37 tygodnia ciąży bądź też dziecka urodzonego z masą urodzeniową poniżej 2500 gram to można takie dziecko zaszczepić między 2 a 12 miesiącem życia za darmo na pneumokoki oraz szczepionką skojarzoną Hexa (6w1). Nie zawsze o tym mówią w przychodni a lepiej wiedzieć, że coś należy się za darmo ;)

 A Wy szczepiliście przeciwko ospie wietrznej? A może Wasze dzieciaki ją już przechodziły - jeżeli tak to ciężko wytrwać z tym choróbskiem czy nie było tak źle?

Urodziny Emilki

 Zbliżają się 5 urodziny Emilki - jejku jak ciężko uwierzyć mi w to, że skończy ona już tyle lat... Ani się obejrzę jak pójdzie do szkoły, gimnazjum itd. a ja, jej mama, przestanę być dla niej najważniejsza... A jeszcze przed chwilką była taka malutka, bezradna, bez własnego zdania. Teraz jest już osóbką, która coraz częściej okazuje swój charakterek - umie powiedzieć czego chce i bardzo stanowczo to oznajmiać. Jej mądrości powalają nas często na kolana :)

 Wprawdzie do tego ważnego dnia jeszcze ponad miesiąc ale 5 urodziny to nie byle jakie wydarzenie - Emilka ma już swoje przyjaźnie, marzenia i pragnienia :) Bardzo zależy jej na tym aby na urodzinki zaprosić przyjaciół z przedszkola. Najchętniej zaprosiłaby całą grupę Łabędzi oraz kilkoro przyjaciół spoza przedszkola.... Niestety zrobienie imprezy dla aż tak dużej ilości dzieci jest chyba za dużym wydatkiem i będziemy musiały wybrać tylko najlepszych przyjaciół Milki. Narazie szukam ciekawego miejsca na imprezę urodzinową dla przedszkolaków - robię rozeznanie w ofertach, cenach i warunkach. Mam nadzieję, że znajdę coś ciekawego w dobrej cenie i marzenie Milki się spełni - będzie miała przyjęcie urodzinowe dla przyjaciół :)
Może czyta mnie ktoś z Olsztyna i podpowie mi jakieś fajne miejsce na taką imprezę? :)

 Na koniec jeszcze Miluśka z karteczką walentynkową dla kolegi z  przedszkola:

"Opowieść" Joanna Papuzińska

 Od Wydawnictwa Mila otrzymaliśmy w ostatniej przesyłce oprócz książek "Garbus" Małgorzaty Gintowt (recenzja tu) i "Cześć, tato" Józefa Ratajczaka (recenzja tu) również książkę "Opowieść" Joanny Papuzińskiej zilustrowaną przez Stasysa Eidrigevičiusa.

Książka ta zawiera trzy opowiadania: tytułową "Opowieść" a także "Ja" i "Czarna jama".

 "Opowieść" opowiada o siedmiu rycerzach próbujących uwolnić z wieży piękną królewnę (swoją mamę). Machali oni mieczami, strzelali i krzyczeli ale smoka nie mogli zwyciężyć. Dopiero gdy przybył ich tata to udało mu się pokonać strasznego smoka. A było tak temu, że to on był przeznaczony królewnie i dlatego tylko na jego "cmok" zareagował smok :)

 "Ja" opowiada o chłopcu, który ma dużo myśli w głowie. Jedne są wesołe, inne mądre, jeszcze inne nieśmiałe czy też leniwe. Jest ich oczywiście dużo dużo więcej i to one wpływają na to czy chłopiec fika koziołki, patrzy w gwiazdy czy tez leży pod sosną ;)

 "Czarna jama" jest opowiadaniem najbardziej kontrowersyjnym. W roku 1984 opowiadanie to zostało ogłoszone jako zbyt straszne dla dzieci. Uznano je za przejaw "patologicznego horroru" i stwierdzono iż powinno się je sprzedawać "z nervosolem i środkami nasennymi dla dzieci". Moim zdaniem była to zbyt gwałtowna reakcja na uczucia, które przecież towarzyszą każdemu dziecku - lepiej rozmawiać o strachu i lękach niż je ignorować... Opowiadanie "Czarna jama" jest o chłopcu, w którego pokoju znajduje się "czarna, czarna, czarna dziura, bardzo straszna i ponura". Przeraża ona chłopca - zwłaszcza w nocy gdy jest sam w pokoju... Pewnego razu jednak chłopczyk przezwycięża swój lęk i postanawia sprawdzić co znajduje w jamie. I co się okazuje?

"Chyba to jest pyszna nora,

nie za duża, lecz dość spora.

         Latareczkę małą mam.

                                Nie ma 

                              w domu

                       żadnych jam!"

 "Opowieść" jest książką wyróżniającą się wyraźnie od pozycji, które do tej pory znajdowały się w biblioteczce Emilki i Fabianka. Jest tak głównie dzięki ilustracjom, które wyglądają jakby stworzone były dla czytelnika dorosłego a nie dziecka. Kolory stonowane/przytłumione, postacie o dużych głowach i oczach - wszystko to wprawia w nastrój nostalgiczny i raczej smutny. Ilustracje te bardziej kojarzą mi się z teatrem niż z książką dla dzieci. Obrazy te jednak świetnie przedstawiają treści opisane w książce - tym bardziej, że ilustracji jest znacznie więcej niż słowa pisanego. Co do treści książki to jest ona niedługa, jednowątkowa, pełna metafor. Porusza tematy bliskie każdemu dziecku - niezliczoną ilość pomysłów, bujną wyobraźnię, zabawę a także lęki...

 Byłam bardzo ciekawa czy książka przekazana dla Emilki  przez Wydawnictwo Mila spodoba się jej. A jeżeli tak to, które z opowiadań stanie się jej ulubionym. Czy będzie to "Opowieść" a może "Ja" czy też "Czarna jama"? A może Milkę zniechęcą poważne ilustracje a tekst okaże się dla niej zbyt trudny, niezrozumiały i przerażający co sprawi iż książka wyląduje na półce na najbliższe lata?

Emilkę ilustracje zaciekawiły i nie była zaskoczona ich formą. Spodobało jej się to, że są inne niż te w dotychczasowych książeczkach... Jeżeli chodzi o treść to również przypadła jej do gustu. Musiałam jej oczywiście podpowiedzieć, że w opowiadaniu "Opowieść" tak naprawdę bohaterami są chłopcy bawiący się z mamą i tatą. W przypadku opowiadania "Ja" spróbowałyśmy wymyślić jakie jeszcze można mieć myśli w głowie. Mila wymyśliła np. śpiewające, śpiące, przytulaste, psotne czy też chore ;)

Jeżeli chodzi o opowiadanie "Czarna jama" to Emilka najpierw była lekko wystraszona i tak jak chłopczyk bała się. Gdy jednak na koniec usłyszała, że jama okazała się fajną kryjówką to bardzo jej się to spodobało. Emilcia jest bardzo strachliwa - boi się złych postaci w bajkach z książeczek czy też z telewizji i karze przełączać program gdy się się one pojawiają albo zasłania oczy... Opowiadanie "Czarna jama" ku memu zaskoczeniu okazało się jednak jej ulubionym :)

 Podsumowując mogę z czystym sumieniem polecić książkę "Opowieść" Joanny Papuzińskiej. Jestem przekonana, że spodoba się ona zarówno dużym jak i małym i będzie świetnym urozmaiceniem tytułów w Waszych biblioteczkach. Na koniec chcę dodać, że książka ta wpisana jest na Listę Skarbów Muzeum Książki Dziecięcej :) Tym bardziej więc warto ją mieć.

5/52